Życie Kennetha Langdalena jako męża zakładowego zaczęło się całkiem przypadkowo. Mieszkał w Langhus, na południe od Oslo.

Langdalen jest pracownikiem magazynu, kierownikiem działu 617 YTF w Rema Distribusjon Østlandet, sekretarzem zarządu YTF Logistyka i członek zarządu federalnego YTF.

– Mieliśmy w magazynie męża zaufania, który potrzebował pomocnika, kogoś, kto mógłby go trochę zastąpić. Poznałem go trochę i pewnego dnia zapytał, czy chciałbym zostać mężem zaufania.

– I wtedy zostałeś wybrany?

– Tak, ale kandydatów nie było, że tak powiem, aż tak wielu. Chyba byłem tym głupcem, który powiedział „tak”, wszyscy inni mieli dość rozumu, żeby się trzymać z daleka – mówi Langdalen i śmieje się.

Ale zostanie mężem zaufania nie było złym pomysłem. Dziś od 11 lat reprezentuje swoich kolegów w magazynie Remy w Vinterbro i zajmuje kilka kluczowych stanowisk w… YTF .

– Jako mąż zaufania zyskujesz lepszy wgląd w działalność firmy i możesz cieszyć się bardziej urozmaiconym życiem codziennym.

Kenneth Langdalen, kierownik działu 617

– Niektórzy przedstawiciele związków zawodowych twierdzą, że praca na tym stanowisku jest satysfakcjonująca, ale jednocześnie sprawia, że ​​bardziej doceniają zadania związane z tą pracą. Czy ty też tak uważasz?

– Tak, myślę, że dobrze jest mieć taką różnorodność. Jeśli jako mąż zaufania miałeś dużo pracy i być może jakieś trudne sprawy, dobrze jest wsiąść do ciężarówki, włączyć radio i nie musieć o niczym myśleć – mówi Langdalen.

Podkreśla, że ​​większość obowiązków męża zaufania jest przyjemna, ale zdarzają się również kwestie, z którymi trudno sobie poradzić.

– Mogą to być zwolnienia lub kontynuacja zwolnienia lekarskiego. Myślę, że połączenie tych dwóch sytuacji, czyli sytuacja, gdy zwolnienie lekarskie kończy się zwolnieniem, jest najtrudniejsze.

– Jak to?

– Tak, to jedno uczestniczyć w spotkaniu dyskusyjnym na temat zwolnienia, gdzie dana osoba w pewnym sensie sama postawiła się w takiej sytuacji. Ale zupełnie co innego uczestniczyć w spotkaniu dyskusyjnym na temat zwolnienia z powodu zwolnienia lekarskiego. Wtedy kolega znajduje się w trudnej sytuacji, i to sytuacji, która wcale nie jest jego winą.

W dziale Langdalen pracują zarówno pracownicy magazynu, jak i kierowcy. Dołączyło do nich również kilku pracowników stołówki i biur. Na co dzień zapytania od członków nie są w kolejce, ale tej jesieni ryzyko strajku niepokoiło wielu z nich.

Na negocjacje taryfowe przeznaczono dwa dni, ale już pierwszego dnia stało się jasne, że strony nie dojdą do porozumienia. Żądanie wypłaty zaliczki na zasiłek chorobowy było dla federacji NHO zbyt trudne do przełknięcia.

– Wydało mi się to trochę dziwne. Dla nas, czyli dla tych z nas, którzy pracują w Rema, pracodawca już wypłaca zaliczki na zasiłek chorobowy w pierwszym roku. Dziwne więc, że NHO Service and Trade ma takie trudności z uzgodnieniem, że pracodawca powinien pokryć pierwsze cztery miesiące – mówi Langdalen.

Kiedy strony spotkały się na mediacji na początku września, negocjacje przeciągnęły się do późnej nocy. Mediator przedstawił projekt rozwiązania o 5:15 rano, który strony postanowiły zarekomendować.

– Odnosi się wrażenie, że dla NHO była to kwestia zasadnicza. Chcieli podkreślić swój sprzeciw wobec uznania zaliczki za układ zbiorowy i nie zamierzali zawierać żadnej ugody, dopóki ugoda nie trafi do mediacji.

Gdyby Langdalen miał spędzić dzień na fotelu szefa w Rema 1000, wiedziałby, co by zrobił.

– Upewniłbym się, że magazyny mają większą moc, a potem, jak sądzę, porównywalną z mocą sklepów. Wtedy moglibyśmy popracować nad wyrównaniem obciążenia pracą w magazynie. Bo to działa falami. W jednym tygodniu musimy pracować dużo nadgodzin, a w następnym siedzimy i czekamy, aż coś się zrobi.

– Jak nadgodziny wpływają na Ciebie?

– Być może będziemy musieli pracować w soboty, a wczesna zmiana może zaczynać się o czwartej rano zamiast o szóstej.

Langdalen zdaje sobie sprawę, że sklepy dysponują ograniczoną przestrzenią do przechowywania towarów, jednak uważa, że ​​przepływ towarów można jeszcze usprawnić.

– Wiem, że w Danii udało się to załagodzić, tworząc system, w którym sklepy muszą w większym stopniu przestrzegać stałych i zaplanowanych dni dostaw.

Jako mąż zaufania Langdalen ma ustalony dzień pracy w biurze w tygodniu, ale może też poświęcić tej funkcji więcej czasu, jeśli zajdzie taka potrzeba.

OGROMNY MAGAZYN: Paleta towarów przesuwa się w tle, a Kenneth Langdalen prezentuje gigantyczny magazyn Remy. Zdjęcie: Øyvind Henriksen

– Myślę, że tak naprawdę spędzam tam około połowy czasu. Będą pewne nieobecności z powodu posiedzeń zarządu i spotkań w YTF . Na przykład we wrześniu tego roku odbyły się negocjacje płacowe, wyjazd do Brukseli z YTF i kilka spotkań w zarządach REMA. W sumie zajęło to ponad pół miesiąca.

Langdalen jest przedstawicielem pracowników w zarządach Rema Distribusjon Norge i Rema 1000 Norge. Jest także sekretarzem ds YTF Logistyka i członek zarządu federalnego YTF.

– Czy uda się znaleźć wystarczająco dużo czasu na realizację zadań?

– Tak, to żaden problem. Pracodawca jasno daje do zrozumienia, że ​​organizacja jest dobra dla pracowników. Dla nich jest to praktyczne i efektywne.

– A jak to wygląda w przypadku twoich kolegów? Czy muszą cały czas ciężej pracować, bo jesteś na spotkaniu?

– He-he, nie, ale myślę, że planują na podstawie mojej nieobecności. Kiedy przychodzę, mamy trochę więcej personelu. Uważam, że pracodawca jest elastyczny, a ja staram się być taki sam. Jeśli jest kryzys i dużo zwolnień lekarskich, to oczywiście przenoszę się w dzień pracy związkowca i interweniuję, gdy jest to potrzebne. Nie powinno być całkowicie bez zmian.

Chociaż nie chce być „całkowicie uczciwy”, Langdalen przyznaje, że w przeszłości mógł się nim stać w pewnych sytuacjach. Na przykład kilka lat temu, kiedy został wybrany na przewodniczącego rady wspólnoty mieszkaniowej, w której mieszka.

– Poszło bardzo źle. Wyrzucili mnie.

- Co się stało?

– Dostałem wybór: albo zrezygnuję z funkcji przewodniczącego, albo reszta zarządu zrezygnuje. Prawdopodobnie postrzegali mnie jako osobę bardzo surową w kwestii tego, co moim zdaniem zarządowi wolno, a czego nie wolno. Ściśle przestrzegałem zasad, ale to nie działało dobrze.

Langdalen ostatecznie zrezygnował i dziś jest z tego zadowolony.

Kiedy nie pracuje w magazynie Remy , Langdalen poświęca dużo czasu muzyce. Ma pasję związaną z rockiem i poświęca dużo czasu i pieniędzy na koncerty.

– Gdybyś miał przedstawić komuś najważniejszą muzykę rockową, jaka kiedykolwiek powstała, jakie pięć zespołów wymieniłbyś jako pierwsze?

– Och, jest tyle do ogarnięcia. Nie wiem, od czego zacząć. Ale może to będą Guns N' Roses, Rolling Stones, Metallica, Iron Maiden i może coś z Alice Cooperem.

– Który album Guns N' Roses jest najlepszy?

– Bez wątpienia pierwszy, Appetite for Destruction.

Wydział 617 liczy obecnie 252 członków. Rekrutacja bywa zmienna, ale wydział oferuje dodatkowe korzyści lokalne dla osób, które się zorganizują.

– Co roku organizujemy rejsy promem dla członków, a około 30 z nas wybiera się w podróż duńskim statkiem lub promem do Kilonii. Te rejsy cieszą się dużą popularnością.

Kenneth Langdalen, kierownik działu 617

Popularnością cieszą się również trzy przyczepy będące własnością departamentu, które pracownicy mogą wypożyczać.

– To zwykłe przyczepy samochodowe. Nie mamy na nich logo ani niczego takiego, ale wszyscy wiedzą, że to my wypożyczamy przyczepy. To bardzo praktyczna i widoczna rzecz, w której możemy pomóc.